Wypadek :(

Stało się to, czego najbardziej się bałam, poszedł mi kręgosłup, nagle w sobotę 21 marca, rano byłam jeszcze w łazience, wstawiłam pranie, miałam jechać na popołudniówkę, ten weekend miałam mieć planowo wolny, ale miałam dostać parę dni wolnego na Wielkanoc wiec zgodziłam się na ten weekend. Wszystko pomału zaczynało się układać i tak nagle. Pochyliłam się nad zlewem żeby umyć twarz i kaszlnęłam, w sekundzie poczułam ogromny ból i padłam na kolana, i już nie mogłam wstać. Myślałam, że z bólu nie wytrzymam, Pawełek podniósł mnie na nogi, ból był potworny. Po chwili jednak jakby trochę odszedł i byłam w stanie przejść do pokoju z ledwością, ale poszłam. Koleżanka pracująca ze mną mówiła dzwońcie po pogotowie, ale ja jak zawsze myślę o innych, bardziej być może potrzebujących tej karetki. Wiec Paweł zawiózł mnie najpierw do pierwszego szpitala , oczywiście sobota i jeden lekarz na dyżurze do tego operował .Nie mogli mnie z stamtąd odesłać, ale Polka pracująca tam na recepcji poradziła żeby jak najszybciej jechać do Kliniki. Tak zrobiliśmy, wychodząc pod szpital już wiedziałam, że nie dam rady iść dalej, czułam jakbym nie miała władzy nad nogami, z ledwością oparłam się o jakaś poręcz, a Paweł poleciał po samochód. Udało nam się dostać do Kliniki i co znowu jeden lekarz, do tego tak samo operował kogoś. Dostaliśmy zakichany numerek i siedziałam pogięta na krześle w bólach. Nie wytrzymałam po dwóch godzinach, Paweł pomógł mi wstać, doczołgałam się praktycznie na jego ramieniu, położyłam się na stole recepcyjnym i wyjąc z bólu kazałam sobie pomóc, że już nie dam rady. Od razu znalazło się łóżko i pokój, gdzie podano mi kroplówkę i leki, lekarz pojawił się dopiero około 19, jedyne, co zrobili to rentgen i leki przeciwbólowe.
W weekend nic więcej się nie dowiedziałam, dopiero w poniedziałek zrobili Tomograf i okazało się, że mam pozrywane nerwy pomiędzy 4 a 5 kręgiem, dlatego tak powłóczyłam lewą nogą. Wczoraj mnie zoperowali, nie mogłam się poruszać, teraz noga mnie nie boli, tylko ta rana na kręgosłupie. Mam nadzieje, że będzie wszystko dobrze, musi być, musze być zdrowa dla Pawła, dla dziewczynek, przyjechaliśmy tu za lepszym życiem, a teraz, co. Ale nie można się poddawać, wiem, że tata mnie wspiera z góry i przejdziemy prze to wszystko. Oczywiście jak na razie z pracy nici przynajmniej na miesiąc. Z tego, co się dowiedziałam to będę tu przynajmniej do wtorku, wiec wyjdę na Wielkanoc, potem mam mieć jakieś rehabilitacje ze dwa tygodnie.
Nie mam pojęcia jak wszystko się potoczy, mięliśmy spotkanie w sprawie pracy dla Pawła w piątek, dzień przed wypadkiem, pieniądze niespecjalne, ale lepsze to niż nic, lepiej zawsze podjąć jakąś prace i nabyć nowe doświadczenie i kontakty niż żadną. W sobotę miał jechać do HNA na nockę na próbę, musieliśmy to przełożyć, dzięki Bogu, za wyrozumiałość tych ludzi. Wczoraj, gdy miałam zabieg, okazało się wcześniej, że ma pojechać na nockę na 20. Ja po zabiegu, uziemiona w szpitalu, dzieci same w domu, ok. nie są małe, ale to jednak dzieci, bez nikogo, żadnej ciotki, babci czy normalnej sąsiadki.Ale super dziewczyny dobrze, że się słuchają. Pojechał jednak Paweł na tą nockę i był już po 3 w nocy w domu, tak, że spokojnie jeszcze je wysłał potem do szkoły.
Dzisiaj czuję się lepiej, Pawła jednak mają zamiar przyjąć do HNA na nocki, ale mało godzin, co to jest 100 godzin, ale dobra nie narzekam :) . Dzisiaj znowu idzie na nockę. Biedak do tego jeszcze dzisiaj miał wyrywany ząb i dziąsło go boli, no jak się wali to po kolei, żeby tylko uważał na siebie, zadzwonię potem do dziewczynek.
Teraz jest najważniejsze żebym wydobrzała, potem pomyślę, co dalej z moja pracą, ale jak już poznałam mojego szefa to będzie kombinował się mnie pozbyć, jak mam się opiekować staruszkami w domu opieki jak teraz sama potrzebuje pomocy. Ale nie poddam się tak łatwo :)Będzie dobrze, wierze w to, że wszystko ułoży się po mojej myśli, po naszej myśli.

placzace oko

10 Komentarze

  1. Trzymaj się, dziewczyno, głowa do góry.
    Nie wiem, jak się pociesza strapionych ani jak się dodaje otuchy przygnębionym, nigdy nie byłem w tym dobry. Ale wiedz, że co najmniej jeden zupełnie nieznany człowiek chce, byś wróciła do zdrowia i do radości życia. Jesteś dzielna, dasz radę.

    Jeszcze w zielone gramy… :-)

    • Dzięki za słowa otuchy , to bardzo miłe że obcy ludzie potrafią być tak życzliwi . :) Wesołych i Rodzinnych Świat Wielkanocnych życzę :)

  2. tak przypadkiem przeczytałam no i z całego serca, bezinteresownie życzę wam powodzenia!!!! Life is cruel and full of zasadzkas, ale na pewno się ułoży. Siema, Agnieszka

  3. Wszystko musi się dobrze ułożyć ,życzę przede wszystkim zdrowia i pracy.Spokojnych,Wesołych Świąt.Trzymam kciuki.

    • Także życzę powodzenia , dziękuję ,tak trzeba wierzyć że wszystko się ułoży .Wesołych i Rodzinnych Świat Wielkanocnych życzę :)

    • Nie , nie wolno się poddawać , trzeba iść do przodu :)Wesołych i Rodzinnych Świat Wielkanocnych życzę :)

Dodaj komentarz

Wymagane pola są oznaczone *.